A piece of paper

ผ่านมาหลายอาทิตย์แล้ว เกิดความสับสนหลายอย่างในชีวิต ไม่ถึงกับทุกข์ แต่ทำให้ไม่มีอารมณ์จะทำอะไรเลย
แต่ยังตามอ่านบล็อกของคนอื่นๆอยู่ตลอด คิดเรื่องที่จะเขียนของตัวเองไม่ได้สักที ไม่อยากทำตัวเป็นติสต์อะไรมากหรอก แต่มันไม่รู้จะเขียนอะไร เอาเป็นกลอนลอยๆไปตามอารมณ์ดีกว่า ลองดูละกัน

ว่างเปล่า
กระดาษสีขาว ไม่ต้องแต่งแต้ม หรือวาดอะไรลงไป
ความว่างเปล่าของกระดาษนั้น
ก็สามารถบอกได้ถึงอารมณ์ของคนๆหนึ่ง
เพราะ เขาทำให้กระดาษว่างเปล่า
ปล่อยมันไว้อยู่อย่างนั้น

แจกันใบโต
ใส่น้ำจนเต็มล้น
หยดหนึ่งของน้ำในแจกัน
หยดลงบนกระดาษใบที่ว่างเปล่า
เกิดร่องรอยของหยดน้ำ
อารมณ์ของคนเปลี่ยน
แม้ว่าน้ำจะแห้งไป รอยน้ำนั้นก็ยังคงอยู่

ว่างเปล่า แต่มีร่องรอย
ดูไกลๆ เหมือนปราศจากสิ่งใดๆ
หากมองให้ใกล้
จะเห็นรอยน้ำหยดนั้น
ไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าไหร่
รอยน้ำก็ยังคงอยู่ บนกระดาษที่ว่างเปล่า

เขียนไปเขียนมา ก็สับสนกับความคิดตัวเองเหมือนกันนะเนี่ย ไปดีกว่า

Closed friends

ดูหนังเรื่องเพื่อนสนิท ดูแล้ว ก็เป็นหนังที่ดีเรื่องหนึ่ง ถึงแม้ว่าเนื้อเรื่องจะดูหลวมๆ แต่ก็ให้บรรยากาศของความรัก ความเป็นเพื่อน และเรื่องราวของนักศึกษาที่มีความผูกพันกัน ดูแล้วก็นึกถึงสมัยเรียน มีเรื่องราวมากมายให้จำ กิจกรรมต่างๆ เพื่อนๆ ไม่อยากที่จะบอกว่าคิดถึงตอนนั้น เพราะจะรู้สึกว่าแก่จัง เอาเป็นว่า เรื่องราวในรั้วมหาวิทยาลัย มันคุ้มค่าแล้วสำหรับตัวฉันเอง

พอจบก็มีเพลงประกอบภาพยนตร์ ซึ่งก็อีกนั่นแหละ เป็นเพลงที่ดังและให้ความหมายดี ตั้งแต่สมัยที่ฉันยังอยู่ในวัยเพ้อฝันpuppy loveอะไรทำนองนั้น ตอนนั้นมันช่างอินซะเหลือเกิน พอมาฟังตอนนี้ รู้สึกอีกแบบนึง รู้สึกว่าคิดถึงเพื่อนสนิทมากกว่า เพื่อนที่เราไม่ได้คิดว่าจะกลายเป็นความรักแบบชายหญิง เพื่อนที่เรารู้ว่าไม่สามารถมีใครแทนได้ ไม่สามารถลบความรู้สึกที่มีให้กันได้ มันผูกพันกันเกินกว่าจะลบมันออกไป แม้ต้องสูญเสียชีวิตนึงไป ความรู้สึกที่ดีก็ยังทำให้อีกชีวิตดำเนินต่อไป ด้วยกำลังใจที่จะทำให้วันที่ยังมีชีวิตอยู่นั้น ดำเนินต่อไปเพื่อใครบางคนในปัจจุบัน และเพื่อใครบางคนที่ไม่ได้อยู่ต่อไป และที่จากไปโดยไม่มีโอกาสลา

“สิ่งที่เหลืออยู่ในตอนนี้
ไม่ได้เกิดขึ้นจากการสูญเสียเธอไป
แต่มันอยู่ลึกกินกว่าที่เข้าใจ
และไม่ได้บอกมันไปกับเธอ

แม้ว่าจะไม่มีเธอแล้วเวลานี้
ทุกวันที่ผ่านไป ฉันมีเธอเสมอ
มันเหมือนกับแค่เพียงไม่มีตัวเธอ
แต่ความรู้สึกก็ยังอยู่เสมอตลอดมา

หากชีวิตคนเราสั้นแบบนั้น
ฉันคงทำให้มันดีกว่านี้
บอกความรู้สึกมากกว่า นอกจากการกระทำที่มี
ไม่เคยลืม และจะไม่ลืมเธอสักนาที
แม้ว่าชีวิตบนโลกใบนี้ของฉัน จะยังเดินต่อไป

คนบางคนบอกว่าอย่าดึงเธอไว้
ให้เธอได้ไปสู่ดินแดนแห่งความฝัน
ไม่รู้สิ ฉันก็ไม่ได้อยากดึงดัน
แต่เธอก็ไม่ได้ไปจากฉัน ฉันก็ไม่ลืมเธอเหมือนกัน
ขอโทษนะ ที่ฉันยังยื้อเอาความผูกพันนั้นไว้จากเธอ”
By Lovebites 27/09/2006

My sentimental moment

ในที่สุด ก็ต้องมานั่งอัพเดทบล็อคตัวเอง กลัวว่าจะทำให้คนที่คอยมาดูว่าเมื่อไหร่จะมีโพสต์ใหม่ๆ
เอาเป็นว่า มันไม่มีเรื่องอะไรจะเขียนไง (ทำไมดูชีวิตรันทดยังไงไม่รู้)
วันนี้อยากเขียนกลอนภาษาไทยซักหน่อย

“จะลืมกันรึปล่าวนะ กับเวลาเหงาๆแบบนี้
คิดถึงกันบ้างมั้ยนะ อย่างน้อยนิดนึงก็ยังดี
ทำยังไงนะ ที่จะรู้ว่าเธอจะยังมีเยื่อใยเหลือให้กัน

ไม่ได้อยากทวงถาม แต่อยากหาคำตอบ
ไม่ได้อยากให้กลับมา แต่ยังห่วงหาเสมอ
ไม่ได้คิดถึงตลอด แต่ก็อยากเจอ
ไม่ได้บ้า รักเธอเสมอ แต่ก็บ้าคิดถึงเธออยู่ดี

อะไรกันนะชีวิตนี้
มีเรื่องดีๆตั้งมาก
มีคนให้รู้ มีคนเข้ามาให้รู้จัก
ก็ยังรู้สึกอยากจะกลับไปในเมื่อวาน

ไม่ได้เสียใจกับสิ่งที่ผ่านมา
แต่อยากให้มันเป็นภาพสวยงามกว่านี้ได้ไหม
ไม่อยากให้จบด้วยการจากกันแบบไม่ลา ไม่มีคำพูดอะไร
กลับมาก่อนได้ไหม แล้วค่อยจากกันไปดีๆ”
ิัby lovebites 19/9/06