A piece of paper
Posted by lovebites บน ตุลาคม 26, 2006
ผ่านมาหลายอาทิตย์แล้ว เกิดความสับสนหลายอย่างในชีวิต ไม่ถึงกับทุกข์ แต่ทำให้ไม่มีอารมณ์จะทำอะไรเลย
แต่ยังตามอ่านบล็อกของคนอื่นๆอยู่ตลอด คิดเรื่องที่จะเขียนของตัวเองไม่ได้สักที ไม่อยากทำตัวเป็นติสต์อะไรมากหรอก แต่มันไม่รู้จะเขียนอะไร เอาเป็นกลอนลอยๆไปตามอารมณ์ดีกว่า ลองดูละกัน
ว่างเปล่า
กระดาษสีขาว ไม่ต้องแต่งแต้ม หรือวาดอะไรลงไป
ความว่างเปล่าของกระดาษนั้น
ก็สามารถบอกได้ถึงอารมณ์ของคนๆหนึ่ง
เพราะ เขาทำให้กระดาษว่างเปล่า
ปล่อยมันไว้อยู่อย่างนั้น
แจกันใบโต
ใส่น้ำจนเต็มล้น
หยดหนึ่งของน้ำในแจกัน
หยดลงบนกระดาษใบที่ว่างเปล่า
เกิดร่องรอยของหยดน้ำ
อารมณ์ของคนเปลี่ยน
แม้ว่าน้ำจะแห้งไป รอยน้ำนั้นก็ยังคงอยู่
ว่างเปล่า แต่มีร่องรอย
ดูไกลๆ เหมือนปราศจากสิ่งใดๆ
หากมองให้ใกล้
จะเห็นรอยน้ำหยดนั้น
ไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าไหร่
รอยน้ำก็ยังคงอยู่ บนกระดาษที่ว่างเปล่า
เขียนไปเขียนมา ก็สับสนกับความคิดตัวเองเหมือนกันนะเนี่ย ไปดีกว่า
Lek กล่าว
Cheer up!!
angkana กล่าว
อยากให้ชีวิต… เหมือนกระดาษ…ว่างเปล่า
แต่ก็คงไม่มีทาง ที่จะเป็นได้จริง…จริง
buiberry กล่าว
ในฐานะของคนเขียนบล็อกเหมือนกัน
ที่ตั้งใจว่าจะอัพเรื่องบนบล็อกบ่อยๆ (บ่อยๆ ในที่นี่้ หมายถึง วันเว้นวัน) แต่ก็นั่นแหละ พอเราจะทำมันจริงๆ ก็ยาก เพราะไม่มีแรง อยากเขียนเรื่องที่คนอ่าน ได้ประโยชน์ ได้สนุกไปกับสิ่งที่เราคิด แต่ต้องทำในภาวะที่ไม่เกร็งหรือเคร่งเครียด
อยากเขียนอะไรก็เขียนเถอะ อยากน้อยเราก็ได้ระบาย ได้บอกในสิ่งที่เราเห็น เราเป็น เราอ่าน เราฟัง หรือ เรารู้สึก
เอาใจช่วยนะครับ
angkana กล่าว
Happy new year จ้า
รู้สึกว่าจะหายไปนานเลย…ยังรออ่านอยู่นะคะ
nevikup กล่าว
เป็นอะไรหนอ กะชีวิต
บางทีหยดน้ำค้างเพียงหยดเดียวก็ต่อชีวิตได้อีกวันนะ